X
تبلیغات
رایتل
دست نوشته های جلب مریم
 
قالب وبلاگ

سلام به همگی.خوبین؟ وای چقد دلم براتون تنگ شده. به معنای واقعی تمام وقتم پر شده. خدا خوب سرمو بند کرده. نیما جان در حال حاضر خابیده و تا بیدار نشده میخام براتون از خاطرات شییییییییییییییییییییییییریییییییییییییییییییین !!!! زایمان بگم.


روز دوشنبه هشتم دی یکم دلم درد گرفت روز سه شنبه یکم بیشتر درد گرفت و ی وضعیتی؟؟؟؟ پیش اومد که من رفتم پیش دکترم اصفهان. من هر وقت میرفتم دکتر در و که باز میکردم میگفتم من میترسم بزام. اونم میگفت حقته. منم حسابی دلگرم میشدم. عصر سه شنبه که رفتم من گفتم میترسم بزام. گفت تو تا صبح زایمان میکنی. منو میگی. وااااااااااااااااااای. یهو دلم ریخت.دکترم خیلی باحال بود. حسابی با هم شوخی کردیم. گفت نصفه شب منو بیدار نکنیا. گفتم پول دادم باید بیای.


رفتیم خونه و تا ساعت یازده دردش شدید نبود. ساعت دوازده شب درداش یکم یکم شدید شد. جالبیش این بود که سعید بمیرم براش فرداش امتحان داشت .من از این سر اتاق به اون سر راه میرفتم و اخ و وای میکردم سعید میگفت چیکار کنم. گفتم هیچی درستو بخون.......

شبش به مامانم نگفتم که رفتم دکتر و تا صبح زایمان میکنم.مامانم اینا مهمونی بودن گفتم بعدش میگم که حداقل مهمونی به دلش زهر نشه. ساعت یازده دوازده صد تا زنگ زدم تا بالاخره به مامانم گفتم اگه شبی نصفه شبی اومدم دم خونتون نترسین.


تا ساعت سه به خاک بر سری دردا رو تحمل کردم. رفته بودم تو راه پله نشسته بودم هوا هم حسابی سرد. احساس میکردم نفس کم میارم. ساعت سه به سعید گقتم سعید دیگه نمیتونم پاشووووووووووووووو. رفت مامانم و مامانش و اورد خونمون. منم از بس درد داشتم نمیتونستم حرف بزنم فقط نفس عمیق میکشیدم. بعدش مامانم و مامانش گقتن ا مریم یادمون رفت فلاکس ابجوش بیاریم. فلاکست کجاست. حالا منتظر بمون تا اب جوش بیاد و همراهان گرامی چایی و قند بردارند.فک کن......اون لحظه میخاستم.....نه. ولی نکردم...


خلاصه تا ما برسیم بیمارستان اصفهان ساعت چهار شد. من و پذیرش کردن.به محض اینکه رفتم تو اتاق. ی خانومیه ای جیغ و جیغ بچه ام  داره دنیا میاد. رو تخت اولی دراز کشید و منم تنها بودم تو زایشگاه گفتم وای حالا جیغ میزنه من میترسم. شیش تا قدم رفتم اونطرف تر که صدا بچه اش اومد.

منو میگی: تا حالا تو عمرم به این اندازه تعجب نکرده بودم. چسبیدم به سقف. نرفتم نگاش کنم چون خون ببینم فشارم میفته. بچه اش دیدم پرستاره اورد.

از بخش رفتم بیرون و به سعید گفتم زاید. گفت چی. گفتم زاید. بدون دکتر بدون بخیه. بدون هیچ کمکی رو تخت معمولی....... واسه چند لحظه دردام یادم رفت. سعیدم گفت نگران بودم حالا دادو فریاد میکنه بهت استرس وارد میشه. منم گفتم نه. روحیه گرفتم.


لباس پوشیدم و رو تخت دراز کشیدم چشمتون روز بد نبینه واقعا درداش وحشتناکه. یعنی فک کن وقتی دلت میپیچه چه حالیه. فک کن این درد یکی دو دقیقه مدام باشه ول نکنه. نفس کم میاره ادم. وای.....

ولش کن چیکار داری بقیه اش بوققققققققققققققققققققققققققققققققق تا اینکه ساعت هشت زایمان کردم.دهم دی ماه. بچه ام 10/10/93شد.بخیه هاشم خیلی درد اومد موقع زایمان گریه نکردم موقع بخیه اشکم در اومد.

بچه ام گذاشتم رو سینه ام خیلی ناز بود. خدا رو شکر سالم بود. بعدشم ساعت ده اوردن منو تو بخش و ی شب تو بیمارستان بودم پرستارا و دکترا همه ذوقش و میکردن از بس مو داشت ماشالا درشت بود.و فرداش خانوادگی اومدن دنبالم و رفتیم خونه مامانم. شوهرم ی تک دست و مادر شوهرم ی النگو دستم کردن. منم خ ر شدم!!!!


نیما جان مینویسم که یادم نره فقط گریه میکردی. بیچاره سعید امتحان داشت ی پاش دانشگاه بود ی پاش سر کار ی پاش خونه مامانم.این که شد سه تا پا.......چیکار داری خیلی غصم شد براش.

بعد زایمانم احساس میکردم دیگه جون تو بدنم نیست. یعنی واقعا نبود. تحمل کوچکترین دردی و نداشتم. نمیدونم روز چندم بود تب و لرز کردم رفتم دکتر سه تا پن سیلین  زدم فردا عصرش دوباره حالم بد شدددددددددددددددددد. باز رفتم دکتر ی سرم زدم یکم بهتر شدم. ی حالی داشتم. گریه میکردم میگفتم من نمیتونم نیما رو بزرگ کنم. خدایا شکرت که میگذره. نیما هم مداممممممممممممممممممم گریه میکرد.


هی گولمون زدن از چله در بره خوب میشه. چله گذشت و همچنان گریه. گفتن دو ماهش بشه خوب میشه. همچنان گریه. گفتن چهار ماهش بشه. همچنان گریه. ولی الان بهترش ده خدا رو شکر شایدم من عادت کردم. بچه ام ده اردیبشت چهار ماهش پر میشه میره تو پنج ماه.(قابل توجه بعضیا)


دلتون نخاد !!!! جیگری شده واسه خودش. خنده میکنه. ذوق میکنه. میخاد برگرده شیطون شده به زور پوشکش میکنم. قول نمیدم ولی عکساشو براتون میزارم.


نهم اردیبهشت عروسی خالمه من و این همه خوشبختی محاله. نیما جان فقط در اغوش من میخابه من تکون بخورم چشماش باز میشه و .....خدایا چهار ماهش داره تموم میشه این خاب و خوراکشم درست بشه من خیلی ذوق میکنم.


به اندازه پنج ماه حرف دارم حیف وقت نیست. امشب میخایم جهاز ببریم.دعا کنید بچه ام بخابه خیلی خیلی خیلی بد میخابه و اذیتم میکنه شبها. روزا بهتر میخابه. دعا کنید .


سعی میکنم زود بیام. 

[ دوشنبه 31 فروردین‌ماه سال 1394 ] [ 11:42 ق.ظ ] [ مریم ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ